ಆಶ್ರಯ

ಒಲವಿನ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಎಡೆಬಿಡದೆ  ಸುರಿಯುತಿದೆ 

ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಮಳೆಯು ಈ ಹೃದಯದ ಇಳೆಗೆ 

ಇಂಗಿಸಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಅಂತರ್ಜಲವ 

ಬೇಡಿದಾಗ ಸುರಿಯದ ಮಳೆಗೆ ಬೇಕಲ್ಲವೇ 

ತನ್ನಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಆಶ್ರಯ ಈ ಇಳೆಗೆ 

ಕೈ ಆಸರೆ

ಮೋಡದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ ಚಂದ್ರನ ಹಾಗೆ 
ನನ್ನ ಮನದ ಗೋಡೆಯ ಹಿಂದೆ ನೀ ಅವಿತಿರುವೆ 
ಬಂದು ನಿನ್ನ ಮೊಗವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ತೋರಿದರೆ 
ಚಂದಿರನ ಕಂಡ ನೈದಿಲೆಯಂತೆ ನಾ ಬೀಗುವೆ 
ನಿನ್ನ ರೂಪವ ಹೊಗಳುವ ಆಸೆ ಎನಗಿಲ್ಲ 
ನಿನ್ನ ಮನದ ಅಂದವೆ ಸಾಕು ಅದುವೇ ನನಗೆಲ್ಲ 
ನನ್ನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದೆ 
ಒಲವು ಬೆರೆತ ನಿನ್ನ ಕೈಗಳ ಹಾರದ ಆಸರೆಯೊಂದೆ 

ಸಿಗದ ಉತ್ತರ

ನೂರಾರು ಆಸೆಗಳು ಹೂವಿನಂತೆ ಅರಳಿ 
ಮನಸೆಂಬ ಬಳ್ಳಿಯ ಸುತ್ತ ಹಬ್ಬುತ್ತಿವೆ 
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳ ನಡುವೆ ಹಸಿರೆಲೆಯು ಇದ್ದಂತೆ 
ಥರ ಥರ ಭಾವಗಳ ನಡುವೆ ಮನವು ಹೊಯ್ದಾಡುತ್ತಿದೆ 
ಇದಕ್ಕೆ ಏನೆಂದು ಹೇಳುವುದೋ ನಾ ಕಾಣೆ 
ಚಂಚಲ ಮನಸಿನ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವಗಳ ಮೂಲ 
ಎಲ್ಲಿರುವುದೋ ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುವುದೋ  ಒಂದೂ ತಿಳಿಯದು 
ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಮನಸಾಗುವುದು ಧನ್ಯ 

ವಿಷಯದ ಹುಡುಕಾಟ

ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಏನೂ 
ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ ಮನಸಿಗೆ ಇಂದು 
ಏನಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಬರೆದೇ ಬಿಡಲು 
ನಿರ್ಧರಿಸುವೆ ನಾ ಈ ಕ್ಷಣ 
ಅಂದುಕೊಂಡ ಪದಗಳೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ 
ಆದರೂ ಬರೆಯದೇ ಇರಲು ಮನಸಿಲ್ಲ 

ಒಲವಾಯಿತು ಛಲವಾಯಿತು 
ನಿಸರ್ಗವಾಯಿತು ನೀಹಾರಿಕವಾಯಿತು 
ಸ್ನೇಹವಾಯಿತು ಪ್ರೇಮವಾಯಿತು 
ಮಗುವಾಯಿತು ನಗುವಾಯಿತು 
ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪವೂ ಹರಿಯಿತು 
ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರೂ ಸುರಿಯಿತು 

ನಾ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ವಿಷಯಗಳೆಲ್ಲ 
ಸವೆಯುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವೋ ನಾ ಕಾಣೆ 
ಮನದ ಹಂಬಲ ಈಡೆರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ 
ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಕವನ ಎಂಬ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ 
ಭಾವನೆಯ ಹಾಳೆಗಳು ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಬಿದ್ದಿವೆ 
ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಯ್ದು ಒಂದು ಸುಂದರ 
ಕವನವ ಬರೆದೇ ತೀರುವೆ ನಾ ಇಂದು

ವಿಷಯದ ಹುಡುಕಾಟ

ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಏನೂ 
ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ ಮನಸಿಗೆ ಇಂದು 
ಏನಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಬರೆದೇ ಬಿಡಲು 
ನಿರ್ಧರಿಸುವೆ ನಾ ಈ ಕ್ಷಣ 
ಅಂದುಕೊಂಡ ಪದಗಳೆಲ್ಲೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ 
ಆದರೂ ಬರೆಯದೇ  ಇರಲು ಮನಸಿಲ್ಲ 

ಒಲವಾಯಿತು ಛಲವಾಯಿತು 
ನಿಸರ್ಗವಾಯಿತು ನೀಹಾರಿಕವಾಯಿತು 
ಸ್ನೇಹವಾಯಿತು ಪ್ರೇಮವಾಯಿತು 
ಮಗುವಾಯಿತು ನಗುವಾಯಿತು 
ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪವೂ ಹರಿಯಿತು 
ದುಃಖದ ಕಣ್ಣೀರೂ ಸುರಿಯಿತು 

ನಾ ಬರೆಯಬೇಕೆಂಬ ವಿಷಯಗಳೆಲ್ಲ 
ಸವೆಯುತ್ತಾ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವೋ ನಾ ಕಾಣೆ 
ಮನದ ಹಂಬಲ ಈಡೆರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ 
ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಕವನ ಎಂಬ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ 
ಭಾವನೆಯ ಹಾಳೆಗಳು ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಬಿದ್ದಿವೆ 
ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಯ್ದು ಒಂದು ಸುಂದರ 
ಕವನವ ಬರೆದೇ ತೀರುವೆ ನಾ ಇಂದು 

ನನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆ

ಧರೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟಿ ಅಂಬರದಲ್ಲಿ ಚಾಚಿ 
ಕೈಗೆಟುಕದಷ್ಟು ಮೇಲೆ ಹೋಗಿದೆ 
ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಕಂಪು 
ಅಂದಕ್ಕೂ ನೀನೆ ಪೂಜೆಗೂ ನೀನೆ 
ಪ್ರೀತಿಗೂ ನೀನೆ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೂ ನೀನೆ 
ಓ ನನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೇ 

ಎಂತಹ ನೋವಿನಲ್ಲೂ ನಾ ನಿನ್ನ ಕಂಡರೂ 
ಶ್ವೇತ ವರ್ಣದ ನಿನ್ನ ದುಂಡು ಮುಖವ 
ನೋಡಿ ಕಂಪನ್ನು ಸವಿದರೆ ಸಾಕು 
ಮನದ ಚೆಂತೆಯಲ್ಲ ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗಿಸಿಬಿಡುವೆ 
ಓ ನನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೇ 

ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆಗೆ  ಬೇಕು ನೀನೆ 
ವಿವಾಹ ಬಂಧನಕೇ ಬೇಡುವರು ನಿನ್ನನ್ನೇ 
ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಸೂರ್ಯನೇ ಸಾಟಿಯಂತೆ 
ಚಂದ್ರನ ಕಾಂತಿಗೆ ಚಂದ್ರನೇ ಸಾಟಿಯಂತೆ 
ಹಾಗೆ ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಕಂಪಿಗೆ ನೀನೆ ಸಾಟಿ 
ಓ ನನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೇ 

ಆಕಾಂಕ್ಷೆ

ನೀರ ಅಗಲಿ ಮೀನು ಇರಲಾರದು 
ಮಗುವ ಅಗಲಿ ತಾಯಿ ಇರಲಾರಳು 
ಗೂಡು ಮರೆತು ಹಕ್ಕಿ ಇರಲಾರದು 
ಹಸಿರ ಕೊಂದರೆ   ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲಲಾರದು 
ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಚುಂಬಿಸದೆ ಮೋಡವು ಧರೆಗಿಳಿಯದು 

ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವೆ ಬದುಕುವ ನಾವು ನಿಸರ್ಗ
ಮಾತೆಯ ಮಡಿಲಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಾಳಲಾರೆವು 
ಸುಂದರ ಸಮೃಧ್ಧಿಯಿಂದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ನಿಸರ್ಗ 
ಎಲ್ಲರ ಜೀವನ ಆಗುವುದು ಸ್ವರ್ಗ 

ಪ್ರಕೃತಿ ವಿರುದ್ಹ ಬೇಡ ಅತಿಯಾದ ನಿರೀಕ್ಷೆ 
ಮಾಡೋಣ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪರ ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆ 
ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ