ಒಲವಿನ ಸಿಹಿಮುತ್ತನು ಇಟ್ಟೆ ನೀ ಹಣೆಗೆ 
ಆ ಕ್ಷಣ ಇಂಪಾಗಿ ಹರಿಯುತಿದೆ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆ 

ಬಿಡದೇ ಕಾಡುವೆ ಏಕೆ ನನ್ನ 
ಕಾದಿರಲು ನಾ ಸೇರಲು ನಿನ್ನ ಒಲವನ್ನ 

ಮನದಿಂದ ಮನಕೆ ಒಲವಿನ ಅಲೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ 
ಕ್ಷಣದಿಂದ ಕ್ಷಣಕೆ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತಿದೆ ಹರ್ಷ 

ಬದುಕೊಂದು ಯುದ್ಧ

ಬಾರದ ಭಾವನೆಗಳ ಬರಿಸಿ ಬದುಕುವುದು 
ಬಾಣಗಳಿಲ್ಲದ ಬತ್ತಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ 
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದಂತೆ 

ಭರವಸೆ

ಏರು ಇಳುವಿನ ಬಾಳಲಿ 
ಬರೀ ನೋವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ತಾಳಲಿ 
ಶ್ರದ್ಧೆ ಶ್ರಮದಿ ಸಾಗಿದರೆ ನಲಿವಿನ ದಾರಿಯ 
ದೂರ ಮಾಡುವವರು ಯಾರಿಲ್ಲಿ 

ತೇರು

ನೀನೊಂದು ಊರು ನಾನೊಂದು ಊರು 
ಆದರೇನು ಇಲ್ಲವೆ ನಮಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೂರು 
ಅದರಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಎಳೆಯೋಣ 
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಒಲವಿನ ತೇರು 

ಮಳೆ

ನೀನಿಟ್ಟ ಮುತ್ತಿನ ಹನಿಯೊಂದು ಉದುರಿ ಹೃದಯವೆಂಬ 
ಹಸಿರೆಲೆಯ ತುಂಬಾ ಒಲವಿನ ಮಳೆಯಾಗಿದೆ