ಬಿತ್ತನೆ

ನೀ ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೀಜ 
ನನ್ನ ಹೃದಾಯ್ದ ಇಳೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದು 
ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಒಲವಿನ ಹೂದೊಟವಾಗಿ 
ಆಗಸದಿ ಚಾಚಿದೆ ಇಂದು 

ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು

ನೀ ಬರೆದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲ ನನ್ನೆದೆಯ ಬಾಂದಳದಿ 
ಕಾದಿರುವೆ ನಾ ಬಿಡಿಸಲು ರಂಗೋಲಿಯ 
ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಿ 

ನೋವು

ಮಾತಿನಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವ ಮೌನ ನುಂಗಿದರೆ 
ಈಡೇರದ ಆಸೆಗಳ ನಿರಾಸೆ ನುಂಗುವುದು 

ನೀನಿಲ್ಲದ ಸಂಜೆ ನನಗದು ಸಜೆ 
ನೀನಿದ್ದ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಮನವೊಂದು ಹೂಬನ 

ಪ್ರೀತಿ

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಗೆ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದ 
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದಾಗ 
ನಿನ್ನ ಒಲವಿನ ಕರುಳಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ತಾಳಿತ್ತು 

ತೋಚದೆ ಗೀಚಿದೆ

ಭಾವನೆಗಳ ಬರ ಬರುವ ಬದಲು 
ಕವಿತೆಗಳ ಕಲ್ಪನೆ ಕರಗುವ ಮೊದಲು 

ಗೀಚುವ ಗೋಳು ಗೊಣಗುವ ಮುನ್ನ 
ರಚಿಸಬೇಕಿದೆ ನವರಸ ತುಂಬಿದ ಕವನವನ್ನ 

ಯಾರು ಕೇಳುವರೋ ಏನು ತೋಚದೇ 
ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಪರಿತಪಿಸುವ ಪರಿಯನ್ನ 

ಬರೆಯಲಾಗದ ನೋವು

ಬರೆದು ಬರೆದು ಸಾಕಾದ ಮನಸು ಬೇಯುತಿದೆ ಬೇಸಿಗೆಯಲಿ 
ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಭಾವನೆಗಳು ಮೂಡಿದರೆ ಸಾಕು 
ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಹರಿಯುವುವು ಪದಗಳು ತಾಳೆಗರಿಯಲಿ 

ನಾ ಬರೆಯಲಾರೆ ಏನನ್ನೂ ನನಗಾಗಿ 
ಬಯಸದೇ ಬಂದ ಭಾವನೆಗಳು ಬರೆಸುತಿವೆ ಕವನಗಳ 
ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಸಾಲುಗಳನು ಒಂದಾಗಿ 

ಮೂಡುವುವು ಆಸೆಗಳು ನೂರಾರು 
ಹುಡುಕುವೆನು ಬರೆಯಲು ಪದಗಳ ಸಾವಿರಾರು 
ಆಸೆಯೆಂಬ ಆನೆಯ ಏರಲು ಬೇಕಿದೆ ಪದಗಳ ಏಣಿ 
ಸಾಗುವುದು ಆಗ ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯದ ದೋಣಿ