ಬಾಳಿನ ಹಸಿರೆಲ್ಲ ಕಮರಿ ಹೋದಾಗ 
ಉಸಿರೇ ನೀ ನಿಲ್ಲುವೆ ಯಾವಾಗ 

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ 
ಭಾವನೆಗಳ ಬಿತ್ತುವ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನ್ಯಾರೋ 
ಅವು ಚಿಗುರಿ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ 
ಕಿತ್ತು ಸಾಯಿಸಿಬಿಡು ಎಂದು 
ವಿಧಿಯ ಬರೆದ ಕೈ ಯಾವುದೋ 

ನನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದೆ ಮಮತೆಯ ಮಂಜು 
ಅದೇಕೋ ಕರಗುತಿದೆ ಕಾರಣ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಂಚು 
ಬೇಡವೆಂದರೂ ನಿಷ್ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೀಳುತ್ತಿರುವಿರಿ 
ನನ್ನ ಕರುಳಿನ ಕುಡಿಗಳ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಆಧಾರವ 
ಅವುಗಳ ಆರ್ತನಾದಗಳೇ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ ನಿಮಗಿಲ್ಲ ಇನ್ನು ಮಳೆ ಬೆಳೆಯೂ 
ಆದರೂ ಬಾರದು ಬುದ್ಧಿಯೂ ಬರೀ ಬರಗಾಲವೇ ನಿಮಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯೂ 
ನನ್ನ ಕರುಣೆ ಸಹನೆಯೂ ಕರಗುತ್ತಿವೆ ನಿಮ್ಮ ನೋವುಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿವೆ 
ಕೊಂದರೆ ನೀವು ಭೂತಾಯಿಯ ಹತ್ತುವಿರಿ ನರಕದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ 

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಜಾರುವ ಮುನ್ನ 
ಬರುವುದು ಒ0ದು ಚಿನ್ನ 
ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಪ್ಪಲು ನಿನ್ನ 
ಜಾರದ0ತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು 
ನಿನ್ನ ಕ0ಬನಿಯನ್ನ...

ನನ್ನ ಮನಸೊಂದು ತಿಳಿನೀರ ಕೊಳವು 
ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮವೂ 
ಬಯಸುತಿದೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಿನ ಸಂಗಮವೂ 
ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬಿಂಬವ ಕಾಣಲು 
ನೈದಿಲೆಯ ನಯನವು ಪರಿತಪಿಸುವ ಹಾಗೇ 
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಳ್ಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮನಸಿನ 
ಸಂಗಮವೇ ಆಸರೆಯೆಂದು ಕಾಯುತಿರುವೆ 

ರೈತನಿಗೂ ಸಾಕಾಗಿದೆ ಬರಗಾಲದ ನೋವು 
ಬೆಳೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ತಾಕುತ್ತಿದೆ ಬಿಸಿಲಿನ ಖಾವು 
ಬೇಕಾಗಿದೆ ನಮಗೆಲ್ಲ ವರುಣನ  ಕರುಣೆಯು 
ಭೂತಾಯಿಯ ಕರುಳ ತಂಪಾಗಿಸಲು 
ಓ ಮಳೆರಾಯ ನಿನಗೊಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ 
ನಿನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಸುಡಬೇಡ ನಮ್ಮ ರೈತರ ಬೆಳೆ 
ಅತೀಯಾಗಿಯೂ ಸುರಿಯದೇ ಬರಿಯ ಹನಿಗಳನ್ನೂ ಉದುರಿಸದೆ 
ಮಿತವಾಗಿ ಸುರಿದು ಬದುಕಿಸು ಬೆಳೆಯ ಚಿಗುರ 
ಪ್ರೀತಿ ಕರುಣೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ವರೆಸು ರೈತರ ಕಣ್ಣೀರ 

ಮಾತಾಡದ ಮೌನಕ್ಕೆ ಇಂದೇಕೋ ಶರಣಾಗಿರುವೆ 
ಸಿಗಲಾರದ ಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ಹುಡುಕಾಡಿ ಸೋತಿರುವೆ 
ನೂರಾರು ಭಾವಗಳ ಪೋಣಿಸುವ ಆಸೆಯ ಕೊಂದಿರುವೆ 
ಮೌನವು ಮಾತಾಗಿ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲ ಪದಗಳಾಗಿ 
ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ತನಕ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಕಾಯುವೆ