ಸಾಗುತ್ತಾ ಹೋದೆ ನಾ ನೆನ್ನೆ ದೂರದ ಯಾನಕ್ಕೆ 
ಅರಿಯದ ಮನಸುಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆತು ನಕ್ಕು ನಲಿಯಲು 
ಸುಂದರ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ 
ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ 
ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಭಾವನೆಗಳ ಹಂಚುತ 
ಕಳೆದ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ 
ಮನದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟ ಸುಂದರ ಸವಿನೆನಪಿನ ಬೇರು ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ 

ನೀನೆಲ್ಲೋ ನಾನೆಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ
ಹೇಗೋ ಅರಿಶಿನ ದಾರದ ನಂಟಾಯಿತು ಅಮೃತಘಳಿಗೆಯಲಿ
ಒಲವಿನ ಸವಿಯ ಸವಿಯುತ್ತ ಕ್ಷಣಗಳ ಎನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು
ಆನಂದದಲಿ ವರುಷಗಳೇ ಉರುಳಿದ್ದು ಅರಿವಿಗೆ ಬಾರದೆ ಹೋಯಿತಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳ ನಂದನ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಾದರೆ 
ಅದನು ಬೆಳಗುವ ಶಕ್ತಿಯಿರುವ ಬೆಳಕೇ ದೀಪ
ಒಲವಿನ ಮಳೆಯಲಿ ಮಿಂದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬದುಕು
ಚಿರಕಾಲ ಬೆಳಗುತಿರಲಿ ನಂದಾದೀಪವಾಗಿ

ಸೋದರ

ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದೆ
ತಪ್ಪಿದ್ದಾಗ ದಂಡಿಸಿದೆ ಅತ್ತಾಗ ಮುದ್ದಿಸಿದೆ

ಪ್ರತೀ ದಿನ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ವಾತ್ಸಲ್ಯವೆಂಬ
ಅಮೃತವ ಕುಡಿಯುತ್ತಲೇ ಬಂದೆ

ಅಮ್ಮನ ಮಮತೆಯ ಅಪ್ಪನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮರೆವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ 

ಆದರೆ ಇಂದೇಕೋ ನಿನ್ನ ಅಗಲಿ ಇರುವ ಕ್ಷಣ ಬಂದಿದೆ

ನನ್ನ ಮನಸೆಲ್ಲ ಆಗಿದೆ ಅಗಲಿಕೆಯ ನೋವಿಂದ ಭಾರ
ಈ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಮನಸು ಹೇಳುವುದೊಂದೇ ಓ ಸೋದರ

ನಾ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸದಾ ಈ 

ಮನಸನ್ನು ಸುತ್ತುವುದು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೆಂಬ ಮುತ್ತುಗಳ ಹಾರ

ಬಂದಿದೆ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ 
ಈ ಘಳಿಗೆ ನಾ ಬಯಸುವುದೊಂದೇ 
ಸಂತಸವಾಗಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಮನ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣ 
ಹಿಂದಿನ ವರುಷಗಳ ಚಿಂತೆ ನನಗಿಲ್ಲ 
ಮುಂದಿನ ವರುಷಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ನಾ ಅರಿತಿಲ್ಲ 
ನೀನಿದ್ದರೆ ಈ ದಿನವೆಲ್ಲ ಖುಷಿಯಾಗಿ 
ನಿನ್ನ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಈ ವರ್ಷವೆಲ್ಲ ಹರಿಯುವುದು 
ಹರ್ಷದ ಹೊಳೆಯಾಗಿ ಓ ಗೆಳತಿ 

ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ

ದಿನವೂ ಬರೆಯುವ ಆಸೆ ಒಂದು ಕವನ 
ಆದರೆ ಬರಯದೇ ಇರಲು  ಕಾರಣ 
ಮನದಲ್ಲಿ ಆಗುತಿರುವ ತಲ್ಲಣ 
ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಬಿಡಲಾಗದು ಬರೆಯುವ ಹಠ 
ಯಾಕಾದರೂ ಬಂತೋ ಈ ಚಟ 
ಮನದ ದುಗುಡ ಕಳೆದು ಈ ಮನಕೆ 
ಕೇಳಿದರೆ ಸಾಕು ಒಂದು ಸಂತೈಸುವ ದನಿಯ 
ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವುದು ಕವಿತೆಯ ಕಲರವ 

ಕಣ್ತುಂಬ ಮನಸಿನ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ಒಲವೇ
ಸಾಗರವಾಗಿ ಹರಿಯುತಿರಲು ಮತ್ತೇಕೆ ನನಗೆ
ಮತ್ತೊಂದು ಉಡುಗೊರೆ ಓ ನಲ್ಲ....
ಕೊನೆತನಕ ನೀ ಹೀಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎನಗೆ
ಆಗ ನನ್ನ ಬಾಳು ಆಗುವುದು ಸವಿಬೆಲ್ಲ...

ಬೇರೋಬ್ಬರನ್ನು ನಂಬಿ ಬಾಳುವುದಕ್ಕಿಂತ 
ಯಾವುದನ್ನೂ ಯಾರಿಂದಲೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದೇ
ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ನಂಬಿ ಬದುಕುವುದು ಲೇಸಲ್ಲವೇ